Covid 19 leads to luxury car damage in Mumbai as rodents chew its wiring: owner forced to disposed it off
By Correspondent
Pune, October 29, 2020 - Covid 19 has cost a Mumbai resident very dearly in an unexpected way. He had to dispose of his luxury car recently, only because rats and rodents chewed its wiring during the lockdown period!
He managed to drive his car with his family to Pune. It was a non-stop three hour journey without any event till they reached his destination by evening. The next day morning, he realized that he could not start the car. The mechanic announced that there was a short circuit of wiring inside the bonnet.
Since March 2020 when the first lockdown was announced, his car was stationed at his car park at Mumbai’s Malad West, located along the suburban railway track.
The track has a swamp, grass, and filth that are a permeant abode of a colony of rats, rodents, reptiles and mosquito not visible to the residents. Like most residents of the area, it never struck him that any of these can create such a problem for his car.
The auto-mechanic in Pune was not surprised. He said the rats - a swarm of them- can leave a trail of bread crumbs, other eatables; stink of their urine and excreta wherever you take the car.
Is it a once-in-a while incident or a serious perennial phenomenon? India data is not available, but it seems to be such a major cause of worry in USA that The Washington Post assigned its senior journalist to do a story published on Feb. 13, 2020 https://www.washingtonpost.com/science/2020/02/13/rats-will-devour-your-car/
The feature in its Science Section says ‘No one tracks rat damage to cars, but there are signs it is a growing problem (in the USA) amid a nationwide rat population boom. .. .. In recent years, a dozen class-action lawsuits have been filed against auto manufacturers on claims that today’s eco-friendlier wiring is irresistible to rodents.’
‘You take your car 20 to 30 years ago, they didn’t have that many wires,’ said a service fleet manager. ‘Now you have wiring for everything. There are so many different sensors and computers and modules.’
The Mumbai-based garage mechanic agreed when the car was towed back to Malad West last month. The owner had used the car for over nine years. He now realized that the company has already stopped its manufacture and its spares are not available in its service stations across India. About seven residents of the multi-storied building reported damage to their cars.
Only an enterprising auto mechanic with expertise in car’s electrical wiring would probably repair the wiring. He gave an estimate that was prohibitive and not worth trying. Instead, he preferred to book a new car for delivery during the coming Diwali!
You may find the following useful :
https://www.youtube.com/watch?v=vfK23m5v_2g
https://www.youtube.com/watch?v=HCDWCKZGB24
https://www.mercurynews.com/2018/11/26/how-to-keep-rats-from-chewing-the-wiring-in-cars/
उंदीर घुशींचा प्रताप..कारच्या वायरी केल्या फस्त
पुणे, नोव्हेंबर २, २०२०. कोव्हीड १९ चा आणखी एक वेगळा फटका अनपेक्षित रित्या मुंबईच्या एका कार मालकाला बसला. शेवरलेट क्रूज या लक्झरी कारच्या बॉनेट मधल्या सर्व वायरिंग उंदरांनी फस्त केल्या. एवढे नुकसान झाले की त्याला ती कार विकून टाकावी लागली!
महामार्गावरील वाहतूक पुन्हा हळूहळू सुरु झाली, तेव्हा या कार मालकाने धाडस करून ती कुटुंबियांसह स्वतः चालवत पुण्याला आणली. मात्र दुसऱ्या दिवशी ती चालू होईना. मेकॅनिकला बोलावलं तेव्हा उंदीर घुशींनी बॉनेट मध्ये काय प्रताप करून ठेवला आहे हे कळलं.
मार्चमध्ये कॊव्हिड 19 मुळे देशातील सर्व व्यवहार ठप्प झाले, तेव्हा ही गाडी त्यानं आपल्या कार पार्क मध्ये ठेऊन दिली. ती परत बाहेर काढायची वेळच आली नाही.
परवा पुण्याच्या वर्कशॉपमध्ये ती आणली तेव्हा वायरिंग आणि संलग्न पार्ट दुरुस्त करण्याचा खटाटोप सुरू झाला पुणे, मुंबई, चेन्नई अशा सर्व सेंटर मध्ये ते मिळे ना. कंपनीने गाडीची निर्मिती बंद करून बराच काळ लोटला आहे. गाडीचे पार्ट आता कुठेच मिळत नाहीत अशी माहिती मिळाली.
एका जाणकार तंत्रकुशल मेकॅनिक ने प्रयत्न करून बघतो, पण वेळ लागेल असे सांगत त्याने खर्चाचा अंदाज दिला. कार नऊ वर्षांपूर्वी विकत घेतली, इतकी वर्ष वापरली, हे लक्षात घेता ती आता विकून टाकावी या निर्णयाप्रत मालक आला .
उंदीर, घुशी साप,शेवाळ आणि डास आदींचे साम्राज्य
उंदराच्या प्रतापाचे या मेकॅनिकला आश्चर्य मात्र वाटले नाही. रेल्वे ट्रॅक च्या शेजारी दलदल, गवत, ओला सुका कचरा, आणि गटारं यामुळे उंदीर, घुशी साप,शेवाळ आणि डास आदींचे साम्राज्य आहे. उंदीर घुशी बॉनेट मध्ये आणि डिकी मध्ये सहज शिरतात. त्यांचं अस्तित्व लक्षात येतच नाही. लांबच्या प्रवासात त्यांनी कुरतडून टाकलेले वायरिंग, पाव भाजी आदीचे तुकडे, त्यांची विष्ठा-मूत्र आदी कारच्या खालच्या भागातून त्यांचा मार्ग ‘अधोरेखित’ करून जातात कारचे नुकसान होत राहते
‘वॉशिंग्टन पोस्ट’ या दैनिकाचा अभ्यास
असे किती नुकसान होत असेल याची भारतात आकडेवारी उपलब्ध नाही. त्याचा एकत्रित पणे विचारही झालेला नाही. अमेरिकेतील प्रतिष्ठित ‘वॉशिंग्टन पोस्ट’ या दैनिकाने मात्र हा विषय मोठ्या गांभीर्याने घेतला. त्यावरचा लेख 23 फेब्रुवारी २०२० रोजी प्रसिद्ध केला (https://www.washingtonpost.
वीस- तीस वर्षांपूर्वी कार बनवत तेव्हा त्यांना एवढे सेन्सर्स आवश्यक नसत, पण आता इतके सेन्सर्स आणि इतकी संगणक यंत्रणा लागते, त्यामुळे वायरिंग देखील त्या पटीत वाढते. त्या वायरिंगची चव उंदीर घुशींना आवडते. त्यामुळे संधी मिळायची ते वाटच पाहत असतात, असं जाणकार म्हणतात असं या लेखात म्हटलं
पुण्याहून मुंबईला कार मालकाने टो करून गाडी परत नेली, तेव्हा तेथे ही दुरुस्तीचा अंदाज त्याने घेतला. आकडा ऐकून दुरुस्ती करण्यापेक्षा त्याच दर्जाची सेडान घेणं परवडेल असं मानून त्याने येत्या दिवाळीत नवी कार त्याने बुक केली आहे.
Author: Prof Dr Kiran Thakur (kiran.thakur@vupune.ac.in)
Editor: Prof Vaibhav Thakare
Vishwakarma University Centre of Communication for Development
Adivasi Children Learn technical skills during COVID
Lepa,Madhya Pradesh- Covid 19 was a blessing in disguise for the Adivasi children of Nimad region. They could get a good training in areas they did not know earlier such as plumbing, carpentry, vending, dairy farming, stitching and organic farming.
They received the training from the former students of the famed Vigyan Ashram, Pabal, at
Maharashtra’s Pune district who did not have anything to do during that critical period. These
former students are activists of the Nirmar Abhyudaya Rural Management and Development
Association (NARMADA) set by Ms Bharati Thakur.
The NARMADA workers volunteered to take up her proposal to train the tribal boys and
girls at the campus of the Ramkrishna Sarada Niketan at Lepa Punarvas, Bhatyaan and other
places nearby. The outcome of the successful training is now visible. The tribal students
contributed to the construction of school buildings, goshala, rainwater harvesting setup and
toilet blocks.
For the NARMADA, it resulted in substantial savings with this deployment of the Adivasi
youth. For adivasi studentst, it was a lifetime achievement getting trained in electrical,
mechanical, and civil engineering other technical areas. Both the trainers and trainees used
the time for mutual advantage when the schools’ teaching and non-teaching staff had no work
to day. The most adisasi families of the region, including the trainees, had worries to earn
livings for food and glossary. In case of these trainees, the NARMADA offered all this and
also the opportunity to learn cooking.
The NARMADA has been founded by Bharati Thakur, a former central government
employee of Nashik, in Maharashtra, after she completed Narmada Parikrma in year …. She
decided to settle at Lepa Punarvas to set up schools near Mandaleshwar in year ..By last year,
about 1700 students were enrolled until the COVID 19 affected the school complex.
Bharatiji and her small team have continued their activates during the last difficult seven
moths trained the Adivasi in skills that their counterpasts most urban well-to-do could not
dream to do.
https://narmadalaya.org/main/
By Sheetal Akhade (Second Year), Department of Journalism and Mass Communication, Vishwakarma University, Pune.
edited by : Prof. Dr. Kiran Thakur
कोविड काळात आदिवासी विद्यार्थ्याना प्रशिक्षणाचा अनपेक्षित लाभ
शीतल आखाडे
लेपा पुनर्वास, नोव्हेंबर ५, २०२० (वि वि वि वार्ता)
कोविड 19 ने देशात सर्वत्र संकटांची मालिका उभी केली. पण मध्य प्रदेशातील निमाड भागातील काही आदिवासी मुला-मुलींना कोविड चा अनपेक्षित लाभच झाला. या पंचवीस-तीस शालेय विद्यार्थ्याना कौशल्य आणि उपयुक्त अनुभव मिळत आले. आता लॉक डाऊन संपत आला असताना च त्यांना नोकरी-व्यवसायात संधी मिळवण्याची शक्यताही निर्माण झाली आहे.
नर्मदा काठी खरगोन जिल्ह्यात लेपा पुनर्वास या खेड्यात या विद्यार्थ्यांनी प्लंबिंग, वेल्डिंग, इलेक्ट्रिकल वायरिंग,सुतार काम, रेन वॉटर हार्वेस्टिंग, गो पालन, शेती, बांधकाम आणि शिलाई आदी कौशल्ये प्राप्त करून घेतली आहेत.
बाहेरच्या जगात फारसे माहीत नसलेल्या या छोट्या खेड्यात ‘नर्मदालय, या संस्थेच्या प्रांगणात त्यांना हे प्रशिक्षण मिळाले.
या संस्थेच्या संस्थापिका आणि विश्वस्त भारती ठाकूर यांनी कोविद च्या काळात संस्थेच्या कार्यकर्त्यांसमोर या आदिवासी मुला मुलीना अशा गोष्टी शिकवू या का अशी कल्पना मांडली. पुणे येथील विज्ञान आश्रमात प्रशिक्षण घेऊन आलेल्या या पाच-सहा कार्यकर्त्यांनी ही कल्पना उचलून धरली.
बाहेच्या आदिवासी विद्यार्थ्यांच्या निवास भोजनाची व्यवस्था सुद्धा येथे झाली. नर्मदालयाच्या वसतिगृहात आणि भोजनालयात व्यवस्थापनाचे आणि स्वयंपाकाचे देखील प्रशिक्षण येथे त्यांना आपसूक मिळाले.
नाशिकच्या आर्टिलरी सेंटरला कार्यरत असणाऱ्या श्रीमती भारती यांनी नर्मदा परिक्रमा केल्यानंतर स्वेच्छा सेवानिवृत्ती घेतली. वर्ष २००५ मध्ये निमाड परिसरात छोटे बाल मंदिर त्यांनी सुरू केले. संस्थेच्या उपक्रमात आता रामकृष्ण सारदा निकेतन, निमाड अभ्युदय ग्रामीण व्यवस्थापन आणि विकास (नर्मदा) आणि अन्य असे उपक्रम मिळून आता १७०० विद्यार्थी शिकतात. विद्यार्थी, शिक्षक आणि कर्मचारी अशा सर्वांनाच कोविड मुळे घरी बसण्याची वेळ आली हे लक्षात घेऊन असे कौशल्याधिष्ठित प्रशिक्षण देण्याचा उपक्रम आम्ही हाती घेतला. त्यात खूप यश मिळाले, असे श्रीमती ठाकूर यांनी सांगितले.
देशात इतर ठिकाणी सर्वानाच घरी बसण्याची वेळ आली, पण या आदिवासी मुलांना मात्र खूप अनपेक्षित चांगली संधी मिळाली, याचा आम्हाला आनंद वाटतो. असे त्यांनी सांगितले.
(शब्द संख्या २६५)
विद्यार्थी : शीतल आखाडे
विश्वकर्मा विद्यापीठ विकासवार्ता केंद्र) (विविवाके) ०५. ११. २०२०
संपादन : प्रा वैभव ठाकरे, डॉ किरण ठाकूर